Yaklaşık 2 buçuk ay önce evimizin önündeki parkta minnacık bir kedi gördük. Ama küçük dediğim bit gibi bildiğin . Kulakları yapışık gözleri kapalı. Normalde kedi delisi olan ablama onu eve alacağını bildiğimden söylemezdim ama birden kendimi ablamı arayıp parka getirirken buldum. Sırılsıklam olmus zavallı kedicik gece park sulanırken . Yanınada oyuncak ayı koymuşlar tüylü diye annesi sanıp üstüne çıkıyor yavrucak. Süt koymuşlar ama şişeye kapakta kapalı :D insanlara birinin kedilerin elleri değil patileri olduğunu öğretmesi lazım :) eve götürünce annem bayağı kızdı bize ama sadece iyileşene kadar bakıp sokağa salacaktık . Çünkü bizim Çakırımız var 9 yaşında bir tekir onun da annesi ölmüştü öyle almıştık . İki erkek kedi aynı evde birbirini kabul etmez bilen bilir. Gel gelelim iki kişiye sahiplendirdik geri getirdiler yahu o sorumluluk yoksa neyine güvenip alırsın ???
2 buçuk aydır sokağa salamadık sahip arıyorduk ki ablamın çocukluk arkadaşı facebooktaki ilanı görmüş hemen aradı kendisi Şemdinlide doktor. Haydeeeee ben daha 1 kere bindim uçağa hayvan uçağa binecek. Odamda babamdan habersiz 2 ay nasıl geçti ne siz sorun ne ben söyleyeyim :)
Bu akşam yolcu Efemiz . Ona şans dileyin o yaşamak istiyor . Ne hastalıklar ne şansızlıklar atlattı ama sonunda doktor annesi oldu. Seni çok özleyeceğiz Efecik bizi unutmaa
Elimizi emerek büyüdü şimdi kendini emerek uyuyor Efecik. Hakkari İzmir Efesi görsün beee :)
.jpg)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder